Existential (Var/Yok)

Existential sentences say that something exists or doesn't exist ("there is / there isn't"). Turkish uses two special words: var (there is/are, exists) and yok (there isn't/aren't, doesn't exist). The same words express possession ("I have / I don't have").

1. Existence: Place + var/yok

The location takes the locative -DA and usually comes first.

• Masada bir kitap var. (There is a book on the table.)
• Buzdolabında süt yok. (There is no milk in the fridge.)
• Hiç sorun yok. (There's no problem at all.)

2. Possession: Possessed Noun + var/yok

Turkish has no verb "to have". Instead, say "my X exists": possessor in the genitive (optional for pronouns) + noun with a possessive suffix + var/yok.

• (Benim) bir arabam var. (I have a car.)
• Onun iki kardeşi var. (He/She has two siblings.)
• Ayşe'nin köpeği yok. (Ayşe doesn't have a dog.)
• Vaktim yok. (I don't have time.)

Note: Bende kalem var. uses the locative ("on me") and means "I have a pen (with me right now)".

3. Questions

Add mı (written separately): var mı? / yok mu?

• Evde kimse var mı? (Is anyone at home?)
• Kardeşin var mı? (Do you have any siblings?)

4. Past, Conditional and Future

• Param yoktu. (I didn't have any money.) (yok + -tu, with t after the voiceless k)
• Evde kimse var mıydı? (Was there anyone at home?) (var mı + -(y)dı)
• Zamanın varsa konuşalım. (If you have time, let's talk.)
• Yarın bir toplantı olacak. (There will be a meeting tomorrow.)
• Yarın vaktim olmayacak. (I won't have time tomorrow.)

Common Mistakes

• ✗ Arabam değil. (for "I don't have a car") → ✓ Arabam yok. (Arabam değil means "It's not my car")
• ✗ Para var değil. → ✓ Para yok.
• ✗ Ben bir araba var. → ✓ Benim bir arabam var. (genitive + possessive suffix)
• ✗ Yarın vaktim varacak. → ✓ Yarın vaktim olacak. (var/yok have no future form)