Beklenmedik Karşılaşma

Güneşli bir hafta sonu sabahı şehir merkezindeki bir kafede kitap okuyordum. Kafe o saatte oldukça sakindi. Haftanın yorgunluğunu atmak için telefonumu sessize almış, kahvemi yudumluyordum. Aniden yan masadan birinin bana adımla seslendiğini duydum. Başımı kaldırdığımda karşımda yıllardır görmediğim eski lise arkadaşım Murat'ı gördüm. Saçları biraz beyazlamıştı, ama gülümsemesi hiç değişmemişti.

Çok sevindim. Onu hemen masama davet ettim ve birlikte kahve içtik. Neden bu şehirde olduğunu sorduğumda, iş gezisi için geldiğini söyledi. Çalıştığı şirket burada yeni bir ofis açacakmış ve Murat bu iş için iki günlüğüne buraya gönderilmiş. O sabahki toplantısı iptal edildiği için boş kalmış ve şehri gezmeye karar vermiş. Tesadüfen aynı kafede karşılaşmamız büyük bir şanstı.

Birlikte birkaç saat boyunca eski günlerden, lise anılarımızdan ve yeni işlerimizden konuştuk. Murat'ın evlenip İzmir'e yerleştiğini ve iki kızı olduğunu öğrendim. Telefonundaki fotoğraflara bakarak kızlarının ona çok benzediğini söyledim. Derste uyuyan öğrencilere tebeşir atan matematik öğretmenimizi hatırlayınca kahkahalarla güldük. Sanki aradan hiç zaman geçmemiş gibiydi. Akşama doğru uçağı olduğu için gitmek zorundaydı. Ayrılmadan önce birbirimizin telefon numarasını aldık. Murat gülerek, "İzmir'e gelirsen seni en güzel yerlere götürürüm." dedi. Bu beklenmedik karşılaşma, sıradan bir hafta sonunu çok güzel bir anıya dönüştürmüştü.