Köy Ziyareti

Geçen yaz dedemi ve anneannemi ziyaret etmek için onların Ege'deki köyüne gittim. Otobüsten indiğimde dedem beni yol kenarında bekliyordu. Eve vardığımızda anneannem beni kapıda sıkıca kucakladı ve hemen soğuk bir ayran getirdi. Şehrin gürültüsünden ve karmaşasından uzakta, bu köyde hayat çok daha yavaş ve huzurluydu. Sabahları horoz sesleriyle uyanmak, taze sağılmış süt içmek benim için farklı bir deneyimdi.

Dedemle birlikte her sabah tarlaya gidip ona yardım ettim. Domates, biber ve salatalık topladık. Dedem, sebzelerin öğle sıcağında değil, sabah serinliğinde toplanması gerektiğini söyledi. Toprağa dokunmak ve insanın kendi yiyeceğini yetiştirmesinin ne kadar emek istediğini görmek bana çok şey öğretti. Anneannem ise topladığımız sebzelerle harika yemekler yapardı. Özellikle onun yaptığı menemenin tadı hâlâ damağımdadır. Öğleden sonraları zeytin ağaçlarının gölgesinde oturup kitap okurdum.

Akşamları ise köy kahvesinde oturur, yaşlıların anlattığı hikâyeleri dinlerdim. Bir akşam Hasan amca, gençliğinde köyde elektrik olmadığını ve insanların gaz lambasının ışığında oturduğunu anlattı. O konuşurken kahvedeki herkes susup onu dinliyordu. Onun anlattığına göre eskiden köy düğünleri üç gün üç gece sürermiş. O hikâyeler, kitaplarda yazılmayan, yaşayan bir tarihti. Şehre dönerken anneannem bavulumu zeytinyağı ve ev yapımı reçelle doldurmuştu. Bu ziyaret, bana doğayla ve geleneklerle yeniden bağ kurma fırsatı verdi.