Komşuluk İlişkileri

Türkiye'de komşuluk ilişkileri, özellikle eski mahallelerde hâlâ çok önemlidir. Komşular sadece aynı apartmanda ya da aynı sokakta yaşayan insanlar değil, aynı zamanda birbirine yardım eden iyi arkadaşlardır. "Ev alma, komşu al." atasözü de bunu çok güzel anlatır.

Bir gün annem evde kek yapıyordu ve bir yumurtanın eksik olduğunu fark etti. Market uzak olduğu için hemen yan komşumuz Ayşe teyzenin kapısını çaldı ve bir yumurta istedi. Ayşe teyze yumurtayı verirken, akşam yemeği için yaptığı mercimek çorbasından da bir kase doldurup bize gönderdi. Ertesi gün annem kaseyi yıkadı, içine kekten birkaç dilim koyarak Ayşe teyzeye geri götürdü. Annem bana bunun "komşu tabağı" geleneği olduğunu söyledi: komşudan gelen tabak asla boş geri gönderilmez.

Komşular iyi ve kötü günde birbirlerinin yanındadır. Geçen kış babam hastalandığında Ayşe teyze her gün bize yemek getirmiş, annem işteyken de babamın ilaçlarını zamanında içmesini sağlamıştı. Birisi hastalandığında veya bir şeye ihtiyaç duyulduğunda ilk kapıyı çalan genellikle komşular olur. Bugün büyük şehirlerde birçok insan yan dairede kimin oturduğunu bile bilmiyor. Yine de bu dayanışma duygusu, modern şehir hayatında azalmış olsa da hâlâ varlığını sürdürmektedir. Annem de yeni taşınan komşulara bir tabak börekle "Hoş geldiniz." demeyi hiç unutmaz.